Parrotspitze, 4432 mnpm, Masyw Monte Rosa, Alpy Walijskie
Droga: od południa i dalej, zachodnią granią, PD
Data: 2011.07.10

Kolejny nasz cel to Parrotspitze, samodzielny i całkiem pokaźny szczyt, jak na tą okolicę. Z Ludwigshöhe  schodzimy na północną stronę (uwaga na szczelinę brzeżną) i zmierzamy spokojnie w kierunku południowej ściany “Parrota”. Zaczyna mocno wiać, kiedy wychodzimy na zachodnią grań. Jest ona całkiem interesująca – wąska i momentami fajnie nastromiona, co pozwala poczuć powietrze po obu jej stronach. Dodatkowo element silnego podmuchu dodaje odrobiny pikanterii, chociaż przez te 15 minut. Po drodze mijamy zespół dwóch Anglików, z których jeden miał kompletnie poszarpane spodnie od raków – strzępy materiału powiewały radośnie na tym silnym wietrze, co nadawało jego postaci dość karnawałowego charakteru. Aj, co stuptuty, to stuptuty

Na wierzchołku kręcimy się przez 5 minut, jednak wieje tak mocno, że decydujemy się szybko schodzić. Decyzja była tak błyskawiczna, że nie poprzedzona głębszą refleksją, co powoduje, że zamiast strawersować górę, wracamy tą samą drogą – kiepski wybór, nadrzuciliśmy tym samym dodatkowe metry i straciliśmy przynajmniej pół godziny. Na dole czujemy, że przekombinowaliśmy, zamiast wybrać szybsze rozwiązanie. Ale cóż, czas i tak mamy dobry, więc szybko zapominamy o błędzie logistycznym i podążamy dalej, w kierunku Col Gnifetti, gdzie czeka nas decyzja: na co podejść w pierwszej kolejności, na Zumsteinspitze czy na Signalkuppe?

Użyty sprzęt:

Lina do podejścia po lodowcu, raki, czekan (podpierak), sprzęt lodowcowy (wedle uznania: minimum osobisty).

Zobacz również:

Balmenhorn (Monte Rosa), 2011 – relacja

Corno Nero (Monte Rosa), 2011 – relacja

Ludwigshöhe (Monte Rosa), 2011 – relacja

Zumsteinspitze (Monte Rosa), 2011 – relacja

Signalkuppe / Punta Gnifetti (Monte Rosa), 2011 – relacja

Piramide Vincent (Monte Rosa), 2011 – relacja

Dufourspitze (Monte Rosa), 2009 – relacja

[Pokaz slajdów]

[View with PicLens]